[Selim46]

Dünya ve Ahiret Saadeti Sağlayan Hem Tahmid Hem Salavat

بِسْمِ اللهِ اَلْحَمْدُ ِللهِ وَحْدَهُ، وَالصَّلاَةُ وَالسَّلاَمُ عَلَى مَنْ لاَنَبِيَّ بَعْدَهُ

"Bismillâhi el-hamdü lillâhi vahdehû, ves-salâtü ves-selâmü alâ men lâ nebiyye ba'deh."

Allah’a hamd olsun. Salât ve selâm, kendisinden sonra Nebi gelmeyecek olan Muhammed - sallallahu aleyhi ve sellem-’e olsun.

SALAVAT HAKKINDA iNCELEME

Bu ifade, tek bir hadis metni olarak sahih kaynaklarda aynen bu şekilde geçen standart bir “salavat” veya “dua formülü” değildir. Daha çok, İslâm âlimlerinin eserlerinde ve hutbe/risale girişlerinde kullandıkları hamd + salavat birleşimi bir giriş cümlesidir.

Aşağıda bunu daha net açıklayayım:

 1. Metnin Kaynağı Nedir?

Yazdığınız ifade:

“Bismillâhi, el-hamdü lillâhi vahdehû, ves-salâtü ves-selâmü alâ men lâ nebiyye ba‘deh.”

Bu tarz cümleler:

Hadis kitaplarında lafzen sabit bir rivayet olarak geçmez
Ama hadislerden alınmış parçaların birleşimidir

Yani:

“Elhamdülillah” → Kur’an ve hadislerde çokça geçer
“Ves-salâtü ves-selâmü…” → Peygamber’e salavat emrine dayanır
“Lâ nebiyye ba‘deh” → sahih hadisle sabittir
2. “Lâ nebiyye ba‘deh” İfadesinin Hadis Kaynağı

Bu kısmın aslı sahih hadistir:

Sahih Buhari
Sahih Müslim

Peygamber Efendimiz (ﷺ) şöyle buyurmuştur:

“Benimle peygamberlik sona ermiştir, benden sonra peygamber yoktur.”

Arapçası:

لا نبي بعدي

 3. Bu Formül Nerelerde Kullanılmış?

Bu tür giriş ifadeleri özellikle şu âlimlerde görülür:

İbn Teymiyye
İbn Kayyim el-Cevziyye
İmam Nevevî

Bu âlimler kitaplarına genelde şöyle başlar:

“Elhamdü lillâhi… ves-salâtü ves-selâmü alâ Rasûlillâh…”

Yani bu ifade:
“Kitap/hutbe giriş üslubu” olarak yaygınlaşmıştır.

4. Hutbe ve Risale Geleneği

İslam geleneğinde bir metne başlarken:

Besmele
Hamd (Allah’a övgü)
Salavat (Peygamber’e dua)

getirmek sünnete uygundur.

Bu yüzden yazdığınız metin:
 Sünnete uygun bir içerik taşır
 Ama tek başına rivayet edilmiş özel bir salavat değildir

Sonuç
Bu metin hadis diye birebir rivayet edilmiş değildir
Ama:
Parçaları Kur’an ve sahih hadis kökenlidir
Âlimlerin eserlerinde giriş duası olarak kullanılmıştır
Bu yüzden okunmasında hiçbir sakınca yoktur, aksine güzel bir zikirdir